Wapniejące zapalenie ścięgien barku

Wapniejące zapalenie ścięgien barku to schorzenie wynikające z odkładania się złogów wapnia w ścięgnach stożka rotatorów, które prowadzi do dolegliwości bólowych i ograniczenia ruchomości w stawie ramiennym. Początkowo choroba może rozwijać się bezobjawowo, jednak w fazie ostrej powoduje silny ból, który utrudnia codzienne funkcjonowanie. Przypadłość dotyka najczęściej osób w wieku 30-50 lat, statystycznie częściej kobiet. Przyczyny nie zostały w pełni poznane, jednak podejrzewa się, że na jego rozwój wpływają zaburzenia metaboliczne, krążeniowe, przeciążenia i mikrourazy. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie terapie pozwalają na złagodzenie bólu i przywrócenie sprawności barku. Dowiedz się, jak wygląda diagnostyka i leczenie wapniejącego zapalenia ścięgien barku w The Pain Clinic w Warszawie.

Wapniejące zapalenie ścięgien barku – co to jest?

Wapniejące zapalenie ścięgien barku, inaczej również tendinopatia wapniejąca, to patologiczny stan, w którym dochodzi do odkładania się soli wapnia w obrębie ścięgien stożka rotatorów.

Stożek rotatorów to określenie struktury zbudowanej ze ścięgien czterech mięśni (nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, podłopatkowego i obłego mniejszego) stabilizujących staw ramienny i umożliwiających jego ruch. Przy wapniejącym zapaleniu ścięgien barku zwapnienia pojawiają się najczęściej w ścięgnie mięśnia nadgrzebieniowego, chociaż mogą dotyczyć również innych części stożka rotatorów. Ze względu na mechanizm powstawania dolegliwości, przypadłość określana jest potocznie jako zwapnienie stawu barkowego.

Wapniejące zapalenie ścięgien barku – przyczyny

Wapniejące zapalenie ścięgien barku to schorzenie o złożonej etiologii, którego dokładne przyczyny nie są w pełni poznane. Uważa się, że do powstawania zwapnień w obrębie ścięgien stożka rotatorów dochodzi w wyniku interakcji wielu czynników, m.in.:

• mechanicznych – przeciążenia i mikrourazy wynikające z powtarzających się ruchów w stawie ramiennym, które prowadzą do degeneracji włókien kolagenowych ścięgna i sprzyjają odkładaniu się złogów wapniowych,
• zaburzeń metabolicznych – szczególne znaczenie ma nieprawidłowa gospodarka wapniowo-fosforanowa, cukrzyca, choroby tarczycy czy zaburzenia hormonalne (na związek z hormonami wskazuje stosunkowo wyższa częstotliwość występowania przypadłości u kobiet w wieku 30-50 lat),
• zmian naczyniowych – niedokrwienie ścięgien spowodowane zmianami w mikrokrążeniu może prowadzić do lokalnej hipoksji (niedotlenienia) i sprzyjać degeneracji tkanek i inicjacji procesu wapnienia.

Czynniki ryzyka wapniejącego zapalenia ścięgien barku

Wapniejące zapalenie ścięgien barku to schorzenie o wieloczynnikowym podłożu, w którego rozwoju istotną rolę odgrywają zarówno czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne. Wśród czynników ryzyka wyróżnia się:

• wiek i płeć – schorzenie dotyka najczęściej osoby w wieku 30-50 lat, przy czym kobiety są bardziej podatne na jego rozwój. Może to wynikać z wahań hormonalnych oraz predyspozycji tkanki ścięgnistej do zwapnień w tym okresie życia,
• predyspozycje genetyczne – skłonność do wapniejącego zapalenia ścięgien barku może mieć podłoże genetyczne. Osoby, u których w rodzinie występowały podobne choroby ścięgien są bardziej narażone na rozwój zwapnień,
• przeciążenia i mikrourazy w obrębie barku – powtarzające się ruchy ramienia, zwłaszcza przy intensywnej aktywności fizycznej lub zawodowej, mogą prowadzić do uszkodzenia ścięgien stożka rotatorów. Osoby wykonujące prace wymagające częstych i powtarzalnych ruchów barku (malarze, pływacy, tenisiści, fryzjerzy, mechanicy) są szczególnie narażone na przeciążenia, które mogą inicjować proces wapnienia i stan zapalny,
• zaburzenia metaboliczne – mogą przyczyniać się do odkładania złogów wapnia w ścięgnach. Szczególnie istotne jest zaburzenie równowagi między procesami odkładania i resorpcji wapnia w tkankach miękkich. W grupie ryzyka znajdują się m.in. pacjenci z cukrzycą czy chorobami tarczycy,
• zaburzenia krążenia – zmniejszony przepływ krwi w obrębie ścięgien prowadzi do niedotlenienia i degeneracji włókien kolagenowych, a to może inicjować proces wapnienia w obrębie okolicznych tkanek. W większości przypadków niedokrwienie jest wynikiem przewlekłych chorób naczyniowych (np. miażdżycy), palenia tytoniu lub braku aktywności fizycznej,
• problemy endokrynologiczne – mogą wpływać na procesy metaboliczne w obrębie ścięgien, zwiększając ryzyko ich wapnienia. Częstym podłożem są zmiany hormonalne związane z okresem menopauzy, stosowaniem terapii hormonalnej lub inne zaburzenia związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu hormonalnego.

Wapniejące zapalenie ścięgien barku – objawy

Wapniejące zapalenie ścięgien barku to schorzenie związane z odkładaniem się złogów wapnia w obrębie ścięgien stożka rotatorów, które prowadzi do rozwoju stanu zapalnego i dolegliwości bólowych. Choroba może rozwijać się przez długi czas bezobjawowo, jednak w pewnym momencie ból pojawia się nagle i często jest na tyle intensywny, że znacząco ogranicza ruchomość barku i codzienne funkcjonowanie pacjenta.

Zwykle ból pojawia się stopniowo w fazie przewlekłej lub gwałtownie w fazie ostrej, szczególnie podczas wykonywania ruchów ręką ponad głowę lub w trakcie odpoczynku, zwłaszcza w nocy. Dolegliwości mogą być na tyle silne, że powodują trudności ze snem, często też zmuszają pacjenta do unikania konkretnych ruchów obciążających bark. Często jedyna ulga dla pacjenta to unieruchomienie (np. przez noszenie temblaka).

Przy wapniejącym zapaleniu ścięgien barku, oprócz bólu, u pacjentów często obserwuje się również ograniczenie zakresu ruchu, tkliwość i obrzęk w okolicy barku, osłabienie siły mięśniowej a nawet trzeszczenia i przeskakiwanie w stawie.

Wapniejące zapalenie ścięgien barku – diagnostyka

Proces diagnostyczny wapniejącego zapalenia ścięgien barku opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim i badaniu fizykalnym pacjenta. Zwykle zalecane jest również wykonanie badania rtg., które pozwala uwidocznić zmiany zwapnieniowe, oraz badanie ultrasonograficzne (USG), dzięki któremu można precyzyjnie zlokalizować zwapnienia i określić ich rozmiar. W niektórych przypadkach pomocny bywa również rezonans magnetyczny (MRI) w celu dokładniejszej oceny zmian zachodzących w strukturach stawu.

Wapniejące zapalenie ścięgien barku – leczenie

Leczenie wapniejącego zapalenia ścięgien barku ma na celu złagodzić dolegliwości bólowe, zahamować proces zapalny i poprawić ruchomość stawu. W leczeniu wykorzystuje się przede wszystkim farmakoterapię lub małoinwazyjne procedury zabiegowe:

• niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą pomóc w zmniejszeniu bólu i stanu zapalnego,
• iniekcje kortykosteroidów do przestrzeni podbarkowej – mogą przynieść ulgę w dolegliwościach bólowych i zmniejszyć stan zapalny,
• barbotage – małoinwazyjna metoda polegająca na nakłuciu, płukaniu i aspiracji zwapnień pod kontrolą USG,
• rehabilitacja – fizjoterapia i ćwiczenia są niezbędne dla przywrócenia i utrzymania funkcji barku.

W niektórych przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, rozważa się zabieg operacyjny. W odróżnieniu od pozostałych metod, artroskopowe usunięcie zwapnień przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym.

Wybór odpowiedniej terapii zależy od zaawansowania zmian, natężenia bólu oraz reakcji pacjenta na poszczególne formy leczenia. Decyzję podejmuje lekarz.

Jak długo trwa leczenie wapniejącego zapalenia ścięgien barku?

Czas leczenia wapniejącego zapalenia ścięgien barku jest indywidualny i zależy od wielu czynników, takich jak stopień zaawansowania choroby, obecność dolegliwości bólowych, skuteczność zastosowanej terapii oraz ogólny stan zdrowia pacjenta. W zależności od wybranej metody leczenia i reakcji organizmu proces może trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.

Jak zminimalizować ryzyko wapniejącego zapalenia ścięgien barku – profilaktyka

Profilaktyka wapniejącego zapalenia ścięgien barku opiera się na eliminacji czynników ryzyka oraz wdrożeniu zdrowych nawyków, które wspierają prawidłowe funkcjonowanie stawu ramiennego i zapobiegają powstawaniu złogów wapniowych w ścięgnach. Odpowiednie postępowanie może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia schorzenia, a także zapobiec jego nawrotom po zakończonym leczeniu. Wśród głównych działań profilaktycznych warto uwzględnić:

• unikanie przeciążeń i zachowanie właściwej ergonomii ruchu,
• regularną aktywność fizyczną (zwłaszcza umiarkowane ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie obręczy barkowej),
• zdrową dietę wspierającą układ mięśniowo-szkieletowy,
• utrzymywanie prawidłowej masy ciała,
• regularne badania i konsultacje lekarskie,
• techniki relaksacyjne zapobiegające długotrwałemu utrzymywaniu się napięcia mięśniowego.

Ile kosztuje leczenie wapniejącego zapalenia ścięgien barku w The Pain Clinic w Warszawie?

Koszt leczenia zależy od wybranej metody terapii i indywidualnych potrzeb pacjenta. Przed wyborem metody konieczne jest badania fizykalne u ortopedy oraz wykonanie badań obrazowych. Koszt konsultacji u ortopedy w The Pain Clinic w Warszawie wynosi 300-350 zł (350-400 zł wraz z badaniem usg.).

Dokuczają Ci bóle barku? Nie czekaj na nasilenie dolegliwości. Umów się na konsultację do ortopedy w The Pain Clinic w Warszawie i dowiedz się, jakie metody leczenia wapniejącego zapalenia ścięgien barku znajdują się w ofercie kliniki.

FAQ

Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące wapniejącego zapalenia ścięgien barku.